Μεγέθυνση κειμένου
Για να μπορέσει η ΕΕ να αντιληφθεί πλήρως την κατάσταση είναι απαραίτητο να γίνουν κατανοητές οι προκλήσεις που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι ΛΟΑΤΚΙ+ μαθητές στο σχολείο
Τα θρησκευτικά αποτελούν υποχρεωτικό μάθημα σε πολλά δημόσια σχολεία σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες μάλιστα, όπως η Σλοβακία, οι εκκλησιαστικοί φορείς είναι υπεύθυνοι για τα προγράμματα σπουδών θρησκευτικής εκπαίδευσης, ενώ στη Βουλγαρία τα σχολεία ακολουθούν τα δικά τους προγράμματα σπουδών, τα οποία συχνά περιλαμβάνουν διδασκαλίες που καταδικάζουν τις ΛΟΑΤΚΙ+ ταυτότητες. Αυτό δημιουργεί περιβάλλοντα όπου οι ΛΟΑΤΚΙ+ μαθητές αισθάνονται ανεπιθύμητοι και δεν νιώθουν ασφάλεια να εκφράσουν την ταυτότητά τους.
Σε μία εποχή που η ακροδεξιά βρίσκεται σε άνοδο το ζήτημα είναι πιο επίκαιρο από ποτέ, καθώς πολλές είναι οι ενστάσεις για τα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+ από θρησκευτικούς φορείς που γίνονται «στο όνομα της προστασίας των παιδιών».
Συντηρητικές κοινότητες και ΛΟΑΤΚΙ+ παιδιά
Στις συντηρητικές κοινότητες όπου η Εκκλησία είναι κυρίαρχη, τόσο τα παιδιά όσο και οι ΛΟΑΤΚΙ+ ενήλικες μπορεί να αντιμετωπίσουν απόρριψη από τις οικογένειές τους, με αποτέλεσμα να αυξάνονται οι κίνδυνοι έλλειψης στέγης, τα προβλήματα ψυχικής υγείας και κοινωνικής απομόνωσης.
Οι θρησκευτικοί ηγέτες και τα ιδρύματα μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο στην επιδείνωση ή τον μετριασμό αυτών των προκλήσεων, ανάλογα με τη στάση και τις διδασκαλίες τους σε ΛΟΑΤΚΙ+ θέματα .
Σε ολόκληρη την Ευρώπη, πολλά εθνικά νομικά συστήματα εξακολουθούν να περιθωριοποιούν τα άτομα της κοινότητας, ενώ οι διακρίσεις είναι πιο έντονες στις θρησκευτικές συντηρητικές κοινότητες.
Στην Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ), το 41% του πληθυσμού δηλώνει βαθιά θρησκευόμενο. Η Μάλτα, η Ρουμανία και η Κύπρος βρίσκονται στις τρεις πρώτες θέσεις, με πάνω από το 75% να αυτοπροσδιορίζονται ως θρησκευόμενοι, αλλά οι χώρες αυτές απέχουν πολύ από το να είναι ίσες όσον αφορά την αποδοχή της διαφορετικότητας.

Διαβασε ακομα
Ο σκοτεινός πόλεμος κατά της ισότητας των φύλωνΗ πίστη στη θρησκεία δεν ισοδυναμεί με διακρίσεις
Η Μάλτα, η Ρουμανία και η Κύπρος έχουν βαθιές ιστορικές και πολιτιστικές σχέσεις με τον Χριστιανισμό. Ωστόσο, η έκταση και η φύση της θρησκευτικής επιρροής στη σχολική εκπαίδευση ποικίλλει σε μεγάλο βαθμό μεταξύ αυτών των χωρών λόγω των διαφορετικών ιστορικών πλαισίων, των πολιτικών που ακολουθεί η κάθε χώρα και του βαθμού εκκοσμίκευσης.
Το Σύνταγμα της Μάλτας ορίζει τον Ρωμαιοκαθολικισμό ως κρατική θρησκεία και τα ιδιωτικά σχολεία συνδέονται με την Καθολική Εκκλησία. Ωστόσο, έχει επίσης κάνει πρόσφατα σημαντικά βήματα στην προώθηση των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+, επιτυγχάνοντας βαθμολογία 89% και καταλαμβάνοντας την πρώτη θέση στον χάρτη της ILGA Rainbow Europe τα τελευταία 8 χρόνια, ξεπερνώντας πιο κοσμικά έθνη, όπως η Ισλανδία και το Βέλγιο.
Η θρησκευτική πίστη στη Ρουμανία στερεί από τους ΛΟΑΤΚΙ+ τα δικαιώματά τους
Η Ρουμανία είναι μια ανατολική ορθόδοξη χριστιανική χώρα, όπου η Εκκλησία έχει σημαντική επιρροή σε πολιτιστικά και κοινωνικά θέματα. Η θρησκευτική εκπαίδευση επικεντρώνεται στον ορθόδοξο χριστιανισμό, ο οποίος αποτελεί μέρος του προγράμματος σπουδών των δημόσιων σχολείων.
Η αποδοχή και η προστασία των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων είναι πολύ χαμηλή, με βαθμολογία 19% στον χάρτη της ILGA Rainbow Europe. Η θρησκευτική δεξιά στη Ρουμανία έχει πιέσει να απαγορευτεί οποιαδήποτε αναφορά στη «σεξουαλική εκπαίδευση» ή την «ταυτότητα φύλου» στα σχολεία.
Η περίπτωση της Κύπρου
Η Κύπρος κυβερνάται από την αυτοκέφαλη Ελληνορθόδοξη Εκκλησία. Η θρησκευτική εκπαίδευση περιλαμβάνεται στο πρόγραμμα σπουδών των δημόσιων σχολείων, αλλά υπάρχουν εντάσεις μεταξύ του τουρκοκυπριακού μουσουλμανικού βορρά και του χριστιανικού νότου.
Και οι δύο κοινότητες, ωστόσο, θεωρούνται – σε γενικές γραμμές – ομοφοβικές, όπως αντικατοπτρίζεται στη βαθμολογία της χώρας στον χάρτη της ILGA Rainbow Europe που ανέρχεται στο 37%.
Τόσο η Ρουμανία όσο και η Κύπρος είναι κοινωνίες όπου τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα αναφέρουν ότι βιώνουν καθημερινά διακρίσεις.
Δίλημμα: Πιστός ή queer
Στη Ρουμανία, υπάρχει μια ευρέως διαδεδομένη παραδοχή ότι οι queer νέοι δεν μπορούν να είναι θρησκευόμενοι ή ότι θα πρέπει να εγκαταλείψουν την queer τυατότητά τους για να ενταχθούν σε θρησκευτικούς χώρους. Ωστόσο, εκτεταμένη έρευνα έχει αποδείξει ότι το να είσαι queer και θρησκευόμενος δεν είναι αμοιβαία αποκλειόμενα.
Η Μάλτα αποτελεί εξαίρεση, καθώς προσφέρει ένα μοντέλο για την έναρξη πολιτισμικής αλλαγής: Η νομική προστασία και η κοινωνική αποδοχή της των ΛΟΑΤΚΙ+ έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο, ωστόσο αυτό δεν έχει επηρεάσει τη σχολική εκπαίδευση όσο θα μπορούσε κανείς να ελπίζει.
Η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση δίνει ακόμα έμφαση στην αποχή και οι προκλήσεις που σχετίζονται με την ομοφοβία και την τρανσφοβία εξακολουθούν να υφίστανται στα σχολεία.
Η Μάλτα δεν είναι η μόνη χώρα που ισορροπεί μεταξύ θρησκείας και ανεκτικότητας – η Ισπανία και η Ιρλανδία είναι επίσης βαθιά καθολικές χώρες που έχουν σημειώσει πρόοδο στα δικαιώματα των ΛΟΑΤΚΙ+.
Για να μπορέσει η ΕΕ να αντιληφθεί πλήρως την κατάσταση στη Ρουμανία, την Κύπρο, τη Βουλγαρία και τη Σλοβακία, είναι απαραίτητο να γίνουν πλήρως κατανοητές οι προκλήσεις και οι δυσκολίες που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι ΛΟΑΤΚΙ+ νέοι στο σχολείο, ενώ ζωτικής σημασίας είναι και μία αξιολόγηση της σχέσης μεταξύ θρησκευτικής εκπαίδευσης και ομοφοβίας.
Ο δυσδιάκριτος διαχωρισμός Εκκλησίας-κράτους
Υπάρχουν πολυάριθμες ομάδες υπεράσπισης των ΛΟΑΤΚΙ+ και σύμμαχοι εντός των θρησκευτικών κοινοτήτων σε ολόκληρη την Ευρώπη που εργάζονται για την αντιμετώπιση και τη μείωση των διακρίσεων.
Με τις Ευρωεκλογές της 9ης Ιουνίου να πλησιάζουν και τις αντιδραστικές, υπερ-θρησκευτικές ακροδεξιές παρατάξεις να αναμένεται να σημειώσουν μεγάλη άνοδο, διακυβεύονται πολλά για τους νέους της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας.
Ωστόσο, ενώ ορισμένες χώρες της ΕΕ έχουν σημειώσει πρόοδο προς την κατεύθυνση της ισότητας, οι θρησκευτικές διακρίσεις στα σχολεία εξακολουθούν να αποτελούν πρόκληση, ιδίως σε χώρες όπου ο διαχωρισμός Εκκλησίας και κράτους είναι δυσδιάκριτος.
Με πληροφορίες από The Conversation

Ακολουθήστε το pride.gr στο Google News και ενημερωθείτε πρώτοι