Παρόλο που η χρήση των μέρκιν ήταν κάποτε ταμπού και εξακολουθεί να μοιάζει κάπως αντισυμβατική ακόμη και σήμερα, οι ηβικές «περούκες» έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην ιστορία, ενώ συνεχίζουν να αποτελούν σύμβολο σεξουαλικότητας και προσωπικής έκφρασης

Για την επιστροφή του «γεμάτου θάμνου» είχε κάνει λόγο σε άρθρο της για την ομορφιά η Vogue το 2018, απαριθμώντας τους λόγους που θα έπρεπε να εγκαταλειφθεί το waxing μια για πάντα. Έξι χρόνια αργότερα, χάρη στον ονειρεμένο Τζον Γκαλιάνο και τις αιθέριες δημιουργίες του για τον οίκο Maison Margiela τον Ιανουάριο στο Παρίσι, η κουβέντα σχετικά με την ηβική τριχοφυΐα άνοιξε και πάλι.

Το μέρκιν, ή αλλιώς ηβική περούκα, αποτελεί ένα τεχνητό κάλυμμα από μαλλί για την γυναικεία ευαίσθητη περιοχή. Παρόλο που στις μέρες μας η δημοφιλία του waxing είναι δεδομένη, στην πραγματικότητα, η πρακτική περιποίησης της ηβικής χώρας είναι παμπάλαια, καθώς υπάρχει εδώ και τουλάχιστον 500 χρόνια. Φέρει μάλιστα πλούσια πολιτιστική και ιστορική σημασία.

Κουίζ γνώσεων

Η προέλευση του μέρκιν είναι κάπως δύσκολο να εντοπιστεί με βεβαιότητα, αλλά πιστεύεται ότι πρωτοεμφανίστηκε κατά τη διάρκεια του 14ου και 15ου αιώνα στην Ευρώπη.

Εκείνη την εποχή, ο ευρωπαϊκός πληθυσμός βρισκόταν αντιμέτωπος με μία τρομερή επιδημία σύφιλης και το μέρκιν προωθήθηκε, εν μέρει, ως λύση στο πρόβλημα.

Το μέρκιν θεωρήθηκε ως λύση τόσο για τη σύφιλη όσο και για τις ψείρες, καθώς μπορούσε να αφαιρείται και να πλένεται τακτικά

Δεδομένου ότι η σύφιλη μεταδιδόταν κυρίως μέσω της σεξουαλικής επαφής, οι πληγές και οι αλλοιώσεις που προκαλούσε η ασθένεια εντοπίζονταν συχνά στην ηβική περιοχή. Έτσι, το μέρκιν χρησιμοποιήθηκε ως ένας τρόπος κάλυψης και προστασίας της, μειώνοντας παράλληλα και τη διάδοση της ασθένειας.

Το Oxford Companion to the Body επισημαίνει το 1450 ως τη χρονιά που πρωτοεμφανίστηκε η λέξη “malkin”, από την οποία προέρχεται η ονομασία για το κάλυμμα από φυσική (συνήθως) τρίχα.

Εκτός από τη σύφιλη, οι ηβικές ψείρες αποτελούσαν επίσης σημαντικό πρόβλημα κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, καθώς μεταδίδονταν εξαιρετικά εύκολα μέσω της σεξουαλικής επαφής. Το μέρκιν επιστρατεύθηκε και πάλι ως λύση και σε αυτό το πρόβλημα, επειδή μπορούσε να αφαιρείται και να πλένεται τακτικά και, κατά συνέπεια, να αποτρέπει την εξάπλωση των ψειρών.

πωλητής μέρκιν από το παρελθόν
Πωλητής μέρκιν. Η θήκη φέρει επιγραφή «Υπηρετώντας τα ευδιάκριτα pudendum από το 1827» (pudendum: τα εξωτερικά γεννητικά όργανα ενός ατόμου) / Πηγή: Reddit / r/interestingasfuck

Ευρεία γκάμα συμβολισμών και χρήσεων

Στους αιώνες που ακολούθησαν, το μέρκιν χρησιμοποιήθηκε για διάφορους σκοπούς. Στη βιομηχανία του θεάματος, ηθοποιοί κάλυπταν την ηβική περιοχή για λόγους σεμνότητας κατά τη διάρκεια των παραστάσεων.

Ταυτόχρονα, ιερόδουλες το χρησιμοποιούσαν για να προστατέψουν τα γεννητικά τους όργανα και να αποφύγουν την εξάπλωση ασθενειών.

Το μέρκιν έπαιξε επίσης σημαντικό ρόλο σε θρησκευτικές τελετουργίες και έθιμα. Σε ορισμένους πολιτισμούς, αποτέλεσε σύμβολο σεμνότητας και αγνότητας, ενώ σε άλλους χρησιμοποιήθηκε ως μέσο ενίσχυσης της σεξουαλικής έλξης και απόλαυσης.

Η πολιτιστική σημασία

Για ορισμένους, η πολιτιστική σημασία του μέρκιν κρίνεται μάλλον διφορούμενη. Από τη μία πλευρά, αντιπροσωπεύει την εξέλιξη της ανθρώπινης σεξουαλικότητας και αποτελεί απόδειξη της ανθρώπινης επιθυμίας να εξερευνά και να εκφράζει τις προσωπικές φαντασιώσεις.

Από την άλλη, λειτουργεί για κάποιους ιστορικούς ως σύμβολο της καταπίεσης και της ντροπής που έχει συχνά συνδεθεί με τη γυναικεία σεξουαλικότητα.

Σε ορισμένους φεμινιστικούς κύκλους ωστόσο, η χρήση της ηβικής περούκας  θεωρείται πράξη προσωπικής αντίστασης και απόρριψης των κοινωνικών προσδοκιών γύρω από τη γυναικεία περιποίηση.

Επιπλέον, το ηβικό κάλυμμα έχει χρησιμοποιηθεί πολλάκις ως μία μορφή κοινωνικού σχολιασμού: Κατά καιρούς, καλλιτέχνες το έχουν χρησιμοποιήσει σε έργα τους για να διερευνήσουν θέματα ταυτότητας, φύλου και σεξουαλικότητας.

έργο τέχνης που αναπαριστά ένα τριγωνικό πλεκτό μέρκιν
Make a Merkin Great Again (Merkin #4) των Diane Bush, Steven Baskin / Πηγή: Artworkarchive

Η καλλιτέχνης Jennifer Miller, για παράδειγμα, δημιούργησε μία σειρά μέρκιν από φυσική τρίχα στα χρώματα της σημαίας του ουράνιου τόξου ως αναφορά στην ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα.

Τα high fashion μέρκιν του Γκαλιάνο

Στην επίδειξη υψηλής ραπτικής του Maison Margiela στο Παρίσι, ο σχεδιαστής Τζον Γκαλιάνο (John Galliano) παρουσίασε μοντέλα που φορούσαν διάφανα φορέματα από δαντέλα και τούλι με τα μέρκιν τους να αχνοφαίνονται στο κάτω μέρος.

Φτιαγμένα από αληθινές ανθρώπινες τρίχες προσεκτικά κεντημένες πάνω σε μεταξωτό τούλι, έδιναν την εντύπωση εκτεθειμένων ηβικών τριχών.

Ο Γκαλιάνο γοητεύτηκε από την «ηδονοβλεπτική προσωπογραφία του Brassaï», ενός Ουγγρο-Γάλλου φωτογράφου που κατέγραψε το Παρίσι την περίοδο του μεσοπολέμου.

Η γειτονιά Montparnasse, όπου κάποτε περιπλανιόταν ο Brassaï, αποτέλεσε το σκοτεινό σκηνικό της επίδειξης, γεμάτο με κακόφημα μπαρ, κακοφωτισμένα σοκάκια και οίκους ανοχής.

Κάπου εκεί ανάμεσα, μοντέλα με στενούς κορσέδες για να τονίζεται το σχήμα κλεψύδρας περπάτησαν στην πασαρέλα ως μούσες ζωγράφων, προβάλλοντας περήφανα την πλούσια ηβική τους «χαίτη».

Ένα ιδιαίτερα ακριβό αξεσουάρ

Η Crystal Faith Stuart-Fawkes, η οποία σπούδασε την τέχνη τηςπροσθετικής στο London College of Fashion, φτιάχνει περίπου 30 μέρκιν το μήνα. Στους πελάτες της περιλαμβάνονται παραγωγοί ταινιών και θεάτρου, αλλά δέχεται και παραγγελίες από πολλούς ιδιώτες που θα ήθελαν να «ντύσουν» τις προσωπικές τους κούκλες του σεξ.

Όπως και στα μέρκιν του Maison Margiela, η Stuart-Fawkes χρησιμοποιεί ανθρώπινες τρίχες τις οποίες υφαίνει πάνω σε μία λεπτή δαντελένια βάση. «Κάνω κόμπους σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις για να δημιουργήσω ένα φυσικό μοτίβο ανάπτυξης των μαλλιών», εξηγεί.

Για τα μικρότερα κομμάτια σε στιλ Brazilian landing stripe (βραζιλιάνικης λωρίδας προσγείωσης) χρειάζεται μερικές ώρες, ενώ τα μεγαλύτερα πλήρους κάλυψης μπορεί να πάρουν ακόμη και μέρες για να φτιαχτούν. Οι τιμές για τα μέρκιν στο κατάστημά της στο Etsy κυμαίνονται από 38 έως 288 λίρες (45 έως 335 ευρώ περίπου).

Το οικολογικό μέρκιν της Κάρλα Μπρούνι

Δεν είναι η πρώτη φορά που τα μέρκιν αποτελούν high fashion accessory: Το 1994, η Κάρλα Μπρούνι περπάτησε στην πασαρέλα της Vivienne Westwood με ένα παλτό από ψεύτικη γούνα, το οποίο κάποια στιγμή έλυσε για να αποκαλυφθεί ένα ασορτί χνουδωτό μέρκιν από κάτω.

Επιπλέον, το 2014, η American Apparel έγινε πρωτοσέλιδο όταν παρουσίασε κούκλες με εσώρουχα ντυμένες με προεξέχουσες ηβικές περούκες.

«Το δημιουργήσαμε για να προσκαλέσουμε τους περαστικούς να εξερευνήσουν την ιδέα του τι είναι “σέξι” και να εξετάσουν την άνεσή τους με τη φυσική γυναικεία μορφή», είχε δηλώσει τότε εκπρόσωπος της εταιρείας.

#bodyhairdontcare

Το 2022, μόνο στις ΗΠΑ, η βιομηχανία λιανικής πώλησης προϊόντων ξυρίσματος και αποτρίχωσης ξεπέρασε το ένα δισεκατομμύριο δολάρια, ενώ το 2023, εκτιμάται ότι έκλεισε λίγο κάτω από τα δύο δισεκατομμύρια.

Οι ειδικοί ωστόσο, στα θέματα τριχοφυίας αναφέρουν ότι η αποτρίχωση του σώματος απορρίπτεται όλο και περισσότερο, με κινήματα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπως το #bodyhairdontcare, να καλούν όλο και περισσότερες γυναίκες να ποστάρουν βίντεο, δηλώνοντας περήφανες για τις τρίχες του σώματός τους.

Με πληροφορίες από Medium, The Guardian