icon zoom-in

Μεγέθυνση κειμένου

Α Α Α

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο όρισε στην Ελλάδα πρόστιμο 70.000 ευρώ στην καθεμία για ηθική βλάβη

Με καθυστέρηση δώδεκα ολόκληρων ετών ήρθε η δικαίωση για τις γυναίκες που είχαν διαπομπευτεί το 2012, με δραματικές συνέπειες για τη ζωή τους. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) καταδίκασε την Τρίτη 24 Ιανουαρίου την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των γυναικών, τον εξαναγκασμό τους σε αιμοληψία στα αστυνομικά τμήματα και τη διάδοση των προσωπικών τους δεδομένων.

Οι προσφεύγουσες, έντεκα Ελληνίδες υπήκοοι, που είχαν διαγνωστεί ως οροθετικές, δικαιώθηκαν για την άδικη διαπόμπευσή τους, με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να κρίνει ομόφωνα ότι υπήρξαν δύο παραβιάσεις του άρθρου 8 (δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής ζωής) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Οι παραβιάσεις Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

1. Παραβίαση του άρθρου 8 (δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής ζωής) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Το Δικαστήριο έκρινε ότι τα δείγματα αίματος που επιβλήθηκαν σε δύο αιτούσες ισοδυναμούσαν με παρέμβαση στην ιδιωτική τους ζωή. Το Δικαστήριο σημείωσε ότι καμία από τις διατάξεις που επικαλέστηκε η κυβέρνηση δεν ήταν ικανή να δικαιολογήσει ιατρική παρέμβαση, είτε διενεργήθηκε από αστυνομικούς είτε από γιατρούς, όπως αυτή που επιβλήθηκε στις ενδιαφερόμενες προσφεύγουσες.

2. Παραβίαση του άρθρου 8 (δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής ζωής) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης όσον αφορά τέσσερις αιτούσες, λόγω της δημοσίευσης δεδομένων που τους αφορούν. Το Δικαστήριο έκρινε ότι η δημοσίευση των δεδομένων των τεσσάρων προσφευγουσών ισοδυναμούσε με δυσανάλογη παρέμβαση στο δικαίωμά τους στον σεβασμό της ιδιωτικής ζωής. Τα ονόματα και οι φωτογραφίες αυτών των αιτουσών και οι πληροφορίες ότι ήταν οροθετικές, είχαν μεταφορτωθεί στον ιστότοπο του αστυνομικού τμήματος και μεταδόθηκαν από τα Μέσα Ενημέρωσης, ενώ ο εισαγγελέας δεν είχε προσπαθήσει να εξακριβώσει εάν άλλα μέτρα, ικανά να εξασφαλίσουν λιγότερη έκθεση στα μέσα ενημέρωσης των αιτουσών, θα μπορούσαν να είχαν ληφθεί στις υποθέσεις τους.

Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων

Το χρονικό μίας διαπόμπευσης

Τον Απρίλιο του 2012, 32 οροθετικές γυναίκες συνελήφθησαν στα πλαίσια επιχείρησης-σκούπα στην Αθήνα, επί υπουργίας Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, και συνελήφθησαν για αδικήματα σε βαθμό κακουργήματος με βάση την υγειονομική διάταξη 39Α του πρώην υπουργού Υγείας, Ανδρέα Λοβέρδου.

Οι γυναίκες, οι οποίες χαρακτηρίστηκαν ως «δημόσιος κίνδυνος για τους οικογενειάρχες» και υπέστησαν δημόσια ατίμωση, προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη, ώστε να βρουν δικαίωση για τη διάδοση των ευαίσθητων προσωπικών και ιατρικών δεδομένων τους. Δέκα εξ αυτών μάλιστα ισχυρίστηκαν ότι δεν είχε ζητηθεί καν η συγκατάθεσή τους πριν από τις εξετάσεις αίματος.

Ο εισαγγελέας ζήτησε την αθώωση των 8 από τις 11 οροθετικές γυναίκες (οι τρεις δεν βρίσκονταν πλέον στη ζωή) από την κατηγορία της βαριάς σωματικής βλάβης κατά συρροή, ενώ για το αδίκημα του νόμου περί εκδιδόμενων γυναικών επισήμανε πως έχει υποπέσει σε παραγραφή, καθώς μετατράπηκε σε πταίσμα.

Ένα ντοκιμαντέρ για τις οροθετικές γυναίκες

To ντοκιμαντέρ RUINS, σε σκηνοθεσία Ζωής Μαυρουδή, εξιστορεί τη συγκλονιστική υπόθεση ποινικοποίησης του HIV στην Ελλάδα, τη δίωξη των οροθετικών γυναικών, και τελικά τη διαπόμπευσή τους, όταν οι φωτογραφίες και τα προσωπικά τους δεδομένα δημοσιοποιήθηκαν στα ΜΜΕ, λίγες μέρες πριν τις εθνικές εκλογές της 6ης Μαΐου 2012.

Με πληροφορίες από: ΑΠΕ-ΜΠΕ